رفته بودم کنار قبور شهدا (قطعه ۲۶ بهشت زهرا(س) )

آهسته قدم میزدم حال و هوای عجیبی بود . آخر سال ۸۹ همه به فکر سال جدید بودند

یک به یک برای شهداشون گل میآوردند و .........

(بر روی ادامه مطلب کلیک کنید)

بسم رب اشهدا

چند شب پیش تازه از مسافرت آمده بودم .

وقتی رسیدم منزل پدرم رو به من کردند و گفتند میدونی کی از دنیا رفته ؟  با تعجب به پدرم نگاه کردم و لب از لب وا نکرده و منتظر ادامه سخنان او شدم پدر سر را پایین انداخت و گفت : حاجی ..... حاجی بخشی ...... حاج ذبیح الله بخشی. وقتی اسم حاجی بخشی را شنیدم بی اختیار یاد رشادت ها و روحیات شهدایی این پیر فرزانه جبهه ها اوفتادم . یاد تمامی روحیات شهیدانه این ابوالشهید با روحیه ای بالا که هیچ گاه از یاد و نام و خاطره شهدا غافل نشد. آری درست است این جمله در ذهن تداعی میکند که : زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدا کمتر از شهادت نیست (مقام معظم رهبری امام خامنه ای(مدظله العالی)) آه در این لحظه باید گفت که : حاجی بخشی شهادت گوارای وجودت.

خداوند روح پاک و ملکوتیت را با شهدا محشور فرماید.

به یاد حاجی بخشی پیر شهدایی:

ماشالله  .......... حزب الله      ماشالله .......... حزب الله   

من خسته شده از چون و چرا ها چه کنم؟

من عاصــی شده از زیـر و ز بـر ها چه کنم؟

گوشه گیرم من ژولیده و فارغ ز جهان                   من آشفته از این زخم زبانها چه کنم؟

غـافل از آمــدن و رفتن ایـن قـافـله ها                   همه دلبستۀ این­حرف­و­سخن­ها­چه کنم؟

نه سخن از­غم غیـرت نه سخن ازدلبر                سخن ازجاهلی ­است ورد زبانها چه کنم؟

سخن از غایب دنیا به زبان نیست خدا                همه گویند­سخن از­میل طرب­ها­چه کنم؟

آخـــر کار چنین شد که رود یوسف من                 آن که غایب شده از روی نظرها­چه کنم؟

من دل خسته به راه غم عشقش بروم                   گر نگیرم مدد از فیض مددها چه کنم؟

همچو پروانه شدم عاشق پرواز بیا

کاین تویی جلوه گر جلوۀ پرواز بیا

در کدامین جبهه می جنگی بگو ؟

نمی دانم اگر حاج احمد الآن در کنار ما بود در رابطه با ما و جامعه چه

می گفت ؟

(می خواستم عکسی که در ادامه مطلب هست را اول استفاده کنم )

(اما خودم از حاج احمد خجالت کشیدم)

تولد

حاج آقا رحیم ارباب در سال ۱۲۵۹ خورشیدی در چرمهین از توابع شهرستان لنجان استان اصفهان به دنیا آمد.

حکیم فرزانه، فقیه بزرگوار و معلم اخلاق حضرت آیت ‏الله العظمى حاج‏ آقا رحیم ارباب از علماى بزرگ اصفهان و استادى مسلم در تمام علوم اسلامى متداول از جمله حکمت، ادبیات، تفسیر، کلام، هیئت، ریاضى و فقه و اصول و نجوم و هندسه و اخلاق بود.

آن بزرگوار علاوه بر دانش سرشار، فردى عارف، پرکار، مؤدب، متواضع و در مجموع الگو و نمونه‏اى از یک انسان کامل بوده، همواره رفتار و برخوردهاى ایشان با مردم زبانزد خاص و عام است.

اساتيد

استادان حاج آقا رحیم در اصفهان و نجف به شرح ذیل است:
1. حجت الاسلام و المسلمین ابوالمعالی کلباسی.
2. آخوند ملا محمد کاشی.
3. آیت الله سید محمد تقی مدرس.
4. آیت الله حاج سید محمد باقر درچه‌ای.
5. جهانگیر خان قشقایی
6. آیت الله سید ابوالقاسم دهکردی (1272 ـ 1353 هـ . ق.)
7. میرزا بدیع درب امامی (متوفا: 1318 هـ . ق.).
8. حاج آقا منیر احمد آبادی (1269 ـ 1342 هـ . ق.).
9. آقا سید محمود کلیشادی (متوفا: 1324 هـ . ق).

شاگردان

1. ملا محمد علی معلم حبیب آبادی (نویسندة مکارم الآثار)

2. سید حسین مدرس هاشمی (متولد: 1290 هـ . ق.). 3. سید مصطفی بهشتی نژاد.
4. سید محمد حسینی قهدریجانی. 5. شهید سید محمد حسینی بهشتی.
6. شهید محمد مفتح. 7. حاج سید محمدرضا خراسانی. 8. حاج میرزا علی آقا هسته‌ای.
9. سید محمد مبارکه‌ای. 10. حاج ملا رمضان املایی.
11. حجت الاسلام مقتدایی. 12. حاج آقا رضا بهشتی نژاد.
13. ملا هاشم جنتی (پدر آیت الله جنتی). 14. حاج آقا هدایت (اهل شهرضا).
15. حاج آقا مهدی امام (امام جمعة شهرضا). 16. آخوند نوری (اهل رهنان).
17. حاج آقا میرزا امام دهکردی. 18. حاج آقا مصطفی امام دهکردی.
19. آقای حسین علی راشد (سخنران معروف). 20. شیخ مرتضی شمس اردکانی.
21. حاج آقا کلباسی. 22. آیت الله ناصری اصفهانی.
23. جلال الدین همایی.

رحلت

 حاج رحيم ارباب به تاریخ ۱۸ ذی‌الحجه ۱۳۹۶ هجری قمری برابر با ۱۹ آذر ۱۳۵۵ خورشیدی و در روز عید غدیر درگذشت. مزار این عالم ربانی تخت فولاد اصفهان در  گلستان شهدا می‌باشد.

آیا ما را به کربلا راهی هست؟؟

این غصه و این زخم زبان ها تا کی

به خدا بس کنید ای زبان ها تا کی

این قافله بس داده عزابم چه کنم

خرقه زهد دریدن به عیان ها تا کی

اباب دو چشمم ندهد گاه امان

فریاد و فغان و الامان ها تا کی

بیخود شده از خویشم و سر بر خاکم

این شهره و این نام و نشان ها تا کی

واعظ تو مکن منع که مرا نیست بقا

دوری ز زمین و آسمان ها تا کی

این وادی ایمن به خدا نیست غریب

لا گفتن این پیر مغان ها تا کی

تولد

مرحوم آیة الله سید محمدکاظم طباطبایی یزدی معروف به «صاحب عروه» در سال 1247 هـ. ق (یا 1256 بنا به اختلاف اقوال) در ده کسنویه یزد (که اکنون جزو شهر شده) در خانواده ای کشاورز چشم به جهان گشود.

اساتید

شیخ محمدباقر نجفی و سید محمدباقر خوانساری، صاحب روضات الجنات و آیة الله میرزا محمدهاشم چهارسوقی و آیة الله ملامحمد جعفرآبادی

آثار و نوشته ها

ایشان دارای نوشته های زیادی می باشندکه معروف ترین و گرانقدرترین آنها کتاب «عروة الوثقی» در فقه می باشد. به همین سبب است که ایشان به صاحب عروه شهرت یافت. سایر کتابهای سید عبارتند از:
1. تعلیقه بر متاجر شیخ انصاری، چاپ تهران.
2. رساله فی حکم الظن المتعلق بأعداد الصلاة و أفعالها و کیفیة صلاة الاحتیاط
3. رساله فی منجزات المریض
4. غایة القصوی، ترجمه فارسی «عروة الوثقی» به قلم شیخ عباس قمی، چاپ بغداد.
5. رساله فی التعادل و التراجیح، چاپ تهران.
6. الصحیفة الکاظمیه، چاپ بغداد.
7. مجموعه بستان نیاز و گلستان راز، چاپ بغداد.
8. حاشیه نجاة العباد فی یوم المعاد، شیخ محمدحسن صاحب جواهر.
9. حاشیة جامع العباسی، شیخ بهایی.
10. حاشیه مجمع المسائل محمدحسن میرزای شیرازی.
11. حاشیه ذخیرة العباد لیوم المعاد، فاضل شربیانی.
12. حاشیه فراید الأصول، شیخ مرتضی انصاری.
13. الرساله فی جواز اجتماع الأمر و النهی، چاپ تهران.
14. حاشیه مکاسب شیخ انصاری.
15. السوءال و الجواب، چاپ نجف.

 شاگردان

ایشان انسان های بزرگی را بارور نموده اند که از شهره ترین آنها می توان به آیة الله شیخ عبدالکریم حائری یزدی (موءسس حوزه علمیه قم)، آیة الله آقا سید محمدتقی خوانساری، آیة الله سیداحمد خوانساری، مجاهد شهید شیخ محمدتقی بافقی، آیة الله آقاضیاء عراقی، آیة الله مجاهد سیدحسن مدرس، آیة الله حسین بروجردی (مرجع عالیقدر جهان اسلام)، محمد تنکابنی (موءلف قصص العلما)، شیخ احمد کاشف الغطا، آیة الله شیخ محمدحسین کاشف الغطا، آیة الله حاج آقاحسین قمی، حاج آقا رضا مسجد شاهی اصفهانی، سید عبدالحسین شرف الدین عاملی، سید محمد فیروزآبادی، شیخ زین الدین العابدین عابدی زنجانی، شیخ فضل الله شیخ الاسلام زنجانی، سید یونس اردبیلی، شیخ جعفر نقدی، آقا میرزا محمود (امام جمعه زنجانی) میرزا مهدی آشتیانی، شیخ عبدالنبی عراقی و... اشاره کرد

رحلت

ایشان در سال  1337ق دیده از این جهان فانی بسته و به دیار باقی شتافتند . پیکر شریف این سید بزرگوار کا تمام عمر خود را به سیر و سلوک پرداخت در نجف اشرف به خاک سپردند.

(جهت آشنایی مختصر با زندگی ایشان و تماشای تصاویر  بر روی ادامه مطلب کلیک کنید)

تولد

آیت‏الله علی پهلوانی تهرانی (سعادت‏پرور)، در سال ۱۳۰۵ هجری شمسی  برابر با سيزدهم رجب سال 1346 ه.ق در يکي از محله هاي قديمي و متدين تهران در خانواده اي مذهبي چشم به جهان گشود.

استادان

ایشان سی سال از حضور علامه طباطبایی استفاده کرد

رحلت

در پنجم آذرماه سال ۱۳۸۴ هجری شمسی به دیدار حق شتافت. در تشییع پیکر آن مرحوم، مراجع، اساطین، فضلاء و طلاب حوزه سوگوارانه حضور یافتند و با نماز حضرت آیت‏الله‏العظمی بهجت، پیکر آن عارف واصل در جوار کریمه اهل‏بیت، حضرت فاطمه معصومه سلام‏الله علیها به‏خاک سپرده شد

پیام امام خامنه ای (مدظله العالی)

مقام معظم رهبری حضرت آیت‏الله خامنه‏ای مدظله‏العالی در پیام خود ضمن تفقد و دلجویی از خانواده محترم آن مرحوم، چنین مرقوم فرمودند:آن بزرگوار عمر طیب وطاهر و همراه با تلاش مبارکی را در تعلیم و ترویج معارف الهی و توحیدی گذراندند و نمونه‏ای از صفا و اخلاص بودند

سال 1374 در طلاييه کار مي کرديم . براي مأموريتي به اهواز رفته بودم . عصر بود که برگشتيم مقر . شهيد غلامي را ديدم .خيلي شاد بود . گفت امروز سه شهيد پيدا کرديم که فقط يکي از آن ها گمنام است . بچه هاخيلي گشتند. چيزي همراهش نبود . گفتم يک بار هم من بگردم .
لباس سپاه به تن داشت چيزي شبيه دکمه ي پيراهن در جيبش نظرم را جلب کرد. وقتي خوب دقت کردم، ديدم يک تکه عقيق است که انگار جمله اي رويش حک شده است . خاک و گل ها را کنار زدم. رويش نوشته شده بود: « به ياد شهداي گمنام ».ديگر نيازي نبود دنبال پلاکش بگرديم. مي دانستم اين شهيد بايد گمنام بماند؛ خودش خواسته بود .